خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : انصاريان )
17
نهج البلاغة ( فارسى )
و جويندهء كندرو را اميد هست ، و مقصّر در آتش سرنگون است . راست و چپ گمراهى است ، و راه ميانه ، جادهء اصلى است ، كتاب ماندگار الهى و آثار نبوّت ، بر اين راه است ، و گذرگاه سنّت از اين جادّه است ، و بازگشت كار همه به اين جايگاه است . مدّعى به ناحق هلاك شد ، و دروغباف زيان ديد . آن كه در برابر حق ايستاد به هلاكت رسد . و در جهالت انسان همين بس كه اندازهء خود را نشناسد . ريشهاى كه بر تقوا روييده ، نابود نگردد ، و زراعت قومى كه آب تقوا خورده تشنه نشود . پس ( براى دورى از فتنه ) در خانهها بمانيد ، و امور بين خود را اصلاح كنيد ، توبه پيش روى شماست . نبايد هيچ ستايشگرى جز خدا را بستايد ، و هيچ ملامتگرى جز خود را ملامت نمايد . 17 - از سخنان آن حضرت است دربارهء كسى كه در ميان مردم عهدهدار منصب قضاوت شود ولى شايستهء آن نباشد مسلّما دو انسان ، مبغوضترين مردم نزد خداوندند : انسانى كه خداوند او را به حال خود واگذاشته ، تا جايى كه از راه راست منحرف شده ، به سخن آميخته با بدعت ، و دعوت به گمراهى ، دل خوش كرده . او فتنهاى است براى فتنهجويان ، ره گم كردهاى است از راه روشن گذشتگان ، گمراه كنندهء كسانى است كه به وقت زنده بودن او يا پس از مرگش از او پيروى كنند ، هم بار گناهان ديگران را به دوش كشد ، و هم گروگان خطاهاى خود باشد . و ديگر انسانى است كه انبوهى از نادانى را در خود جمع كرده ، و در ميان جاهلان امّت ، جهت فريبشان مىشتابد و در تاريكيهاى فتنهها مىتازد ، و نسبت به مصالحى كه در پيمان صلح است نابيناست . انسان نماها دانشمندش دانند در حالى كه بىدانش است . از آغاز وقتش را صرف انباشتن چيزهايى كرده كه اندكش از بسيارش بهتر است ، همين كه از آب گنديده سيراب شد ، و امور بيهوده را روى هم انباشت .